این شعر را تقدیم به همه ی زنان میهن عزیزم افغانستان می کنم....

 

عبرت

مریم بزرگ بانویی بود که عیسی را در دامان پروراند!

عیسی روح الله را!و سمیه گلی بود که با صد نه گفتن یک آری گفتن خود را جاودانه ساخت!

نمی گویم مریم باش!

می گویم خود را بشناس!نمی گویم کودک تو باید عیسی باشد!

می گویم تو نیز می توانی عیسی گونه ای را در دامان بپرورانی!

نمی گویم تو نیز سمیه شو!

بلکه تو نیز شانه به شانه یاسر ها و عمارهای امروز

                        در همه جا حاضر شو و مردانه به ظلم نه بگو!

تو نیز می توانی سمیه گونه باشی،مریم گونه باشی!

                 چرا که آن ها نیز زن بودند و تو نیز زن هستی!

و کاش می دانستی

                                              که چقدر بزرگ و مقدسی!

اگر می دانستی جایگاهت کجاست!قطعا سکوت نمی کردی!و

فریاد میکردی بودنت را!

                                  اگر می دانستی چقدر بزرگی حقارت را تحمل نمی کردی!

                                            و از موجودیت خویش چنان بر سنگ ها و کوه ها

می نگاشتی که تا ابد بودنت را زمزمه کنند.

 

سخنی با خدا....

 

خدای خوبم

هر روزم را به تو می سپارم

لطفا نا امیدی دیروزم را دور کن

به من کمک کن تا آنچه را که سبب درد و رنجم شده است

و آنچه که محدود و محصورم می کند

ببخشم

به من کمک کن تا دوباره شروع کنم

لطفا به زندگی ام برکت ببخش و ذهنم را روشن کن

خدای خوبم به هر کس و هر موقعیتی که با آن روبه رو می شوم برکت ببخش

از من انسانی بساز که خودت می خواهی

کاری را انجام دهم که تو می خواهی

لطفا به درون قلبم نفوذ کن و همه خشم،ترسو درد درونم را دور کن

روحم را جانی تازه ببخش و ذهنم را آزاد کن

امیدوارم لطف و رحمتت شامل همه روابطم

چه با انسان هایی که کار می کنم و چه افرادی که برایم کار می کنند

خدای خوبم اشتباهاتم را اصلاح کن

غم و اندوهم را دور کن.

 

 

خدا حافظ

 

خدا حافظ همین حالا همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام

خداحافظ کمی غمگین به یا اون همه تردید

به یاد آسمونی که منو از چشم تو می دید

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده است

خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها

بدونی با تو و بی تو همینه رسم این دنیا.

 

دوستت دارم

 

شب برای چیدن ستاره های قلبت خواهم آمد بیدار باش من با سبدی پر از بوسه

می آیم و آن را قبل از چیدن روی گونه هایت می کارم

تا بدانی ای خوبم ((دوستت دارم)).

 

 

يك نفر ....يك جايي.....تمام روياهايش لبخند توست و زماني كه به تو فكر مي كنم احساس مي

كنه كه زندگي واقعا با ارزشه . پس هر گاه احساس تنهايي كردي اين حقيقت را به خاطر داشته

باش يك نفر........يه جايي ......در حال فكر كردن به توست .

 

 

کاش می شد لحظه ای پرواز کرد

حرف های تازه را آغاز کرد

کاش می شد خالی از تشویش بود

برگ سبزی تحفه درویش بود

کاش تا دل می گرفت و می شکست

عشق می آمد کنارش می نشست

کاش با هر دل،دلی پیوند داشت

هر نگاهی یک سبد لبخند داشت.

 

بوسه.....

 

بوسه آغازی برای ما شدن

لحظه ای با دلیری تنها شدن

بوسه سر فصل کتاب عاشقی

بوسه رمز وارد دل ها شدن

بوسه آتش میزند بر جسم و جان

بوسه یعنی عشق من،با من بمان.

 

توی آسمون دنیا.....

 

توی آسمون دنیا هر کسی ستاره داره

چرا وقتی نوبت ماست آسمون جایی نداره

واسه من تنهایی درده،درد هیچ کس و نداشتن

هر گل پژمرده ای رو تو کویر سینه کاشتن

دیگه باور کردم این رو که باید تنها بمونم

تا دم لحظه ی مردن شعر تنهایی بخونم.

 

 

عشق افسانه است....

 

من پذيرفتم که عشق افسانه است اين دل درد آشنا ديوانه است

 مي روم از رفتن من شاد باش از عذاب ديدنم آزاد باش 

 گرچه تو زودتر از من ميروي آرزو دارم شبي عاشق شوي.

آرزو دارم بفهمي درد را. تلخي برخوردهاي سرد را. 

 مي رسد روزي که بي من لحظه ها را سر کني.

 مي رسد روزي که مرگ عشق را باور کني.

 مي رسد روزي که شب ها در کنار عکس 

 من نامه هاي کهنه ام را مو به مو از بر کني.

 

دو خط موازی

 

معلم روی تخته دو خط موازی کشید:خط بالایی یه نگاهی به خط پایینی انداخت

و عاشق اون شد خط پایینی هم عاشق خط بالایی شد در همین حال معلم با صدای

بلند گفت:دو خط موازی هیچ وقت به هم نمی رسند.

 

یادگاری

 

هیچ وقت نذار هر رهگذری که رد می شه رو دلت یادگاری بنویسه

چون بعدا پاک کردنش خیلی سخته

.

مهربانی

 

مهربانی را وقتی دیدم که کودکی می خواست آب شور دریا را با آبنبات

کوچکش شیرین کند.

عشق آن نیست که یک دل به صد یار دهی

عشق آن است که صد دل به یک یار دهی.

 

عشق مثل هوایی است که استشمام میکنیم آن را نمیبینیم

اما همیشه احساس و مصرفش میکنیم

و بدون آن خواهیم مرد.

بی وفا

 

گفتمش دل میخری؟ پرسید چند گفتمش دل مال تو تنها بخند خنده کرد و دل زدستانم ربود

تا به خود باز آمدم او رفته بود دل زدستش روی خاک افتاده بود

جای پایش روی دل جا مانده بود.

 

یادمان باشد...

 

 

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

دوستان خوب

 

 

دوستان خوب مثل ستاره ها هستند  حتی وقتی نمی بینیشون خیالت راحته که سر جاشون هستند.

 

دوستی

 

دوستی مثل راه رفتن رو سیمان خیسه هر چی به عمقش بری در آمدن ازش سخته

اگه یه روزم بیرون بیای جای پات می مونه .

کاش....

 

کاش دزدان عاشقی را از وجودم میربودند تا دگر محتاج

چشمان سیاه او نباشم آن کسی که سال ها در دام چشمانش

مرا افکنده بود دیدمش عشق را تعارف به یک بیگانه میکرد.

جنایت کار

 

تو رو به دادگاه خواهند کشید ..... شاید به حبس ابد محکوم شوی

جزییات جنایتت معلوم نیست اما اثر انگشتت را

روی قلبی شکسته یافته اند

 

جادوی عشق

 

 

همیشه میتوان نگاهی مهربان داشت حتی اگر تمام قلب های زمین سنگی باشد

فقط کافیست از چشمه ی نگاهت قطره ای اکسیر محبت بر آن ها

ببارانی تا ببینی جادوی عشق حقیقتی محض است.

 

 

هیچ وقت از دوست داشتن انصراف نده حتی اگه کسی بهت دروغ

گفته باشه بازم بهش فرصت بده چون روزی فرا می رسه که

خودت محتاج فرصت دادن دیگران می شی

 

به او نگو دوستت دارم....

 

به او نگو دوستت دارم براش بنویس دوستت دارم آخه میدونی آدما

گاهی اوقات خیلی زود حرفاشونو از یاد میبرن ولی یه نوشته به

این سادگی ها پاک شدنی نیست گرچه پاک کردن یک کاغذ از شکستن

یک قلب هم ساده تر است ولی تو بنویس......

 

 

 

با هزارو یک ترفند شاخه گلی مصنوعی را در میان گل های شاداب گلدانت

پنهان کردم و در دفتر خاطراتت نوشتم : تو را دوست دارم خواهم داشت تا زمانی

که آخرین گل پژمرده شود.

 

اسراف در محبت

 

دوست داشتن کسی که سزاوار دوستی نیست اصراف در محبت است

اگر می خواهی همیشه آرام باشی دلگیریهایت را روی ماسه و شادیهایت

را روی سنگ مرمر بنویس . اگر کسی را دوست داری که تو را دوست ندارد

سعی  نکن که از او متنفرشوی بلکه سعی کن او را فراموش کنی.

 

 

کوچه...

 

کوچه ...

بی تو مهتاب شبی باز از  آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

 

در نهان خانه ی جانم

گل یاد تو درخشید

باغ صد خاطره خندید

عطر صد خاطره پیچید

 

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دل خواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت

 

یادم آمد تو به من گفتی

((از این عشق حذر کن ندانم

سفر از پیش تو هرگزنتوانم))

 

روز اول که دل به تمنای تو پر زد

چون کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی من نه رمیدم نه گسستم

باز گفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

((حذر از عشق ندانم

سفر از پیش تو هرگز نتوانم نتوانم))

 

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب ناله ی تلخی زد و بگریخت

اشک در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید

یادم آمد که از تو جوابی نشنیدم

نه گسستم نه رمیدم

 

رفت در ظلمت غم آن شب و شب های دگر هم

نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم

نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم

بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم.

 

دوست داشتن

 

از کسی که دوستش داری ساده دست نکش شاید دیگه هیچ کس رو

مثل اون دوست نداشته باشی و از کسی هم که دوستت داره

بی تفاوت عبور نکن شاید هیچ وقت هیچ کس تو رو مثل

اون دوست نداشته باشه.

 

  آموخته ام ....

                       که گاهی تمام چیز هایی که یک نفر میخواهد ،

                        فقط دستی است برای گرفتن دست او وقلبی

                                                                  برای فهمیدن وی.

                                      

 

قلب شکسته

 

کهنه فروش داد میزنه چراغ شکسته میخریم....کفش های پاره

میخریم.....اسباب کهنه میخریم....بی اختیار داد زدم:

کهنه فروش قلب شکسته می خری؟